Aplikacione pa kod dhe konfigurimi i Adalos

Çfarë do të thotë vërtet "pa kod"

Për një kohë të gjatë, të ndërtoje një aplikacion në telefon do të thoshte të shkruaje kod rresht pas reshti në një gjuhë që shumica e njerëzve nuk e mësojnë kurrë. Platformat pa kod dhe me pak kod e ndryshojnë këtë. Janë mjete pamore ku i tërheq dhe i lëshon pjesët e një aplikacioni, i lidh me njëra-tjetrën dhe në fund del një aplikacion web ose mobile që punon.

Dallimi mes të dyjave është çështje shkalle. Zhvillimi me pak kod ende i lejon një programuesi profesionist të futet në kod të vërtetë kur i duhet; ai pa kod synon të mos kërkojë fare. Të dyja ndajnë të njëjtën ide: një ndërfaqe grafike miqësore ku i bashkon blloqe të gatshme në vend që të shtypësh urdhra.

Kjo ia hap ndërtimin e aplikacioneve edhe njerëzve që nuk janë programues. Industria madje ka një emër për ta, "citizen developers", pra zhvillues qytetarë: administratori i zyrës, pronari i një biznesi të vogël ose studenti që ka një ide për një aplikacion, por s'ka përvojë në software. Në këtë kurs, ai person je pikërisht ti, dhe mjeti që do të mësosh quhet Adalo.

Pse zgjidhet

Arsyeja e parë është shpejtësia. Kur nuk shkruan çdo rresht me dorë, një aplikacion që dikur merrte javë të tëra mund të bëhet për një pasdite. E bashkon, e sheh në parapamje, e rregullon dhe e përsërit derisa të bëjë atë që do.

Arsyeja e dytë është përfshirja. Zhvillimi pa kod ua vë zgjidhjen e problemeve në dorë njerëzve që e kuptojnë problemin, por më parë mbeteshin duke pritur një programues. Dikush që drejton një biznes të vogël udhëtimesh e di saktësisht se çfarë duhet të bëjë aplikacioni i tij i rezervimeve, dhe tani mund të ndërtojë vetë një version të parë.

Asgjë prej kësaj nuk i zëvendëson programuesit profesionistë. I çliron nga puna e përsëritur, që kohën ta shpenzojnë te pjesët më të vështira e më të vlefshme të një produkti. Por për një fillestar, ideja është më e thjeshtë: mund të ndërtosh diçka të vërtetë që sot.

Njihu me Adalon: komponentët, veprimet dhe baza e të dhënave

Adalo është një platformë pa kod për të ndërtuar aplikacione web dhe mobile. E projekton një herë dhe mund ta publikosh në App Store, në Google Play dhe në web. Dy nga këto të treja kushtojnë para, dhe është mirë ta dish që tani e jo në fund: publikimi në App Store e në Google Play kërkon një plan me pagesë, ndërsa publikimi në web mbi një nëndomen të Adalo-s përfshihet në planin falas. Ajo i mbulon pjesët e rafinuara që u duhen shumicës së aplikacioneve, si listat e përmbajtjes, Google Maps, pagesat përmes Stripe dhe grafikët e thjeshtë.

Pothuajse gjithçka në Adalo përmblidhet në tre ide. Mbaji mirë, sepse pjesa tjetër e kursit është thjesht këto të tria të zgjeruara.

• Komponentët janë blloqet ndërtuese që vendos në një ekran: teksti, butonat, formularët, imazhet dhe listat. Nëse e sheh dot në aplikacion, është komponent.
• Veprimet janë ajo që ndodh kur dikush përdor një komponent. Shtyp një buton dhe një veprim vendos se çfarë bën aplikacioni më pas, si të kalojë në një ekran tjetër ose të ruajë një të dhënë.
• Baza e të dhënave është aty ku rri informacioni i aplikacionit. Mendoje si një fletë Excel: rreshta të dhënash që aplikacioni mund t'ua tregojë përdoruesve, plus të dhënat që përdoruesit shkruajnë dhe ti do t'i ruash.

Një mënyrë e mirë për të nisur çdo aplikacion është t'i bësh vetes tri pyetje me këtë radhë: cilët ekrane më duhen, çfarë duhet të bëjë secili ekran, dhe çfarë të dhënash i duhet të tregojë ose të ruajë. Ato tri pyetje përputhen drejtpërdrejt me komponentët, veprimet dhe bazën e të dhënave.

Një shëtitje nëpër editorin e Adalos

Që kjo të bëhet konkrete, imagjino se po ndërton një aplikacion të vogël Trips, një vend ku njerëzit postojnë udhëtime dhe të tjerët u bashkohen. Ky aplikacion do të na ndjekë gjatë gjithë kursit. Ja editori ku do të punosh.

• Canvas është hapësira e madhe e punës në mes, ku i rregullon ekranet e aplikacionit. Rrëshqet dhe zmadhon nëpër të njësoj si në një hartë.
• Add Panel hapet nga butoni plus. Aty zgjedh komponentët dhe ekranet e reja për t'i lëshuar në Canvas.
• Branding është aty ku i cakton ngjyrat e aplikacionit një herë, që çdo komponent që përdor ato ngjyra të përditësohet bashkë.
• Screens rendit çdo ekran të aplikacionit dhe çdo komponent brenda secilit, gjë që të vjen mirë sapo aplikacioni rritet.
• Tab-i Database në të majtë është aty ku shikon dhe ndryshon koleksionet e të dhënave. Këtu do të rrish në leksionin tjetër.
• Settings mban emrin dhe ikonën e aplikacionit, si dhe mundësinë për ta kopjuar ose fshirë aplikacionin. Analitika ka panelin e vet pranë tij.
• Publish është aty ku në fund e dërgon aplikacionin te dyqanet ose i cakton adresën në web.

Në shiritin e sipërm, në mes shfaqet emri i aplikacionit që po redakton; duke klikuar mbi të mund të kalosh te një aplikacion tjetër ose të krijosh një të ri. Çdo aplikacion merr edhe adresën e vet në web në formën subdomain.adalo.com/app-name, dhe pjesën e subdomain-it e zgjedh vetë.

Në këtë seancë të parë, studentët praktikuan drejtpërdrejt në kompjuterat e seancave, duke hapur Adalon dhe duke klikuar nëpër këto panele derisa pamja u bë e njohur. Ky është qëllimi edhe këtu: jo të ndërtosh diçka të përfunduar ende, thjesht të dish ku ndodhet çdo gjë.

Provo veten

1. Me fjalët e tua, cili është dallimi mes zhvillimit pa kod dhe programimit tradicional, dhe kush është një "zhvillues qytetar"?
2. Adalo mbështetet në tre koncepte bazë. Përmendi dhe thuaj se për çfarë përgjigjet secili brenda një aplikacioni.
3. Sapo ke ndërtuar një ekran të parë të papërpunuar dhe do që një shok pa llogari Adalo ta provojë e të të thotë mendimin. Cilin buton të shiritit të sipërm përdor, dhe pse jo tjetrin?